Vannacht stonden de sterren te fonkelen aan de donkerblauwe hemel, althans zo leek het in de maneschijn. Ik las even het nieuws en de nieuwe premier R. Jetten had kennelijk een speech gehouden voor de VN waar hij de onafhankelijke rechtspraak een hart onder de riem heeft gestoken en daarbij heeft getracht de verdragen en grondrechten van lidstaten te eren. Ik denk dat hij een weloverwogen mededeling heeft gedaan, in deze woelige tijden waar wereldlijke vrede op veel plaatsen, ook in Nederland, niet meer vanzelfsprekend is. Ook al zouden miljarden mensen dat willen. Vrede.
Wijsheid en gebalde vuisten tijdens campagnes door politici, militair geschoold of niet, het zijn niet zomaar clichés die onderdeel uitmaken van maar tijdelijke machtsuitspattingen. Het zijn vormen van communicatie die leiders nodig hebben om hun vertegenwoordiging van groeperingen te legitimeren. Strategie dus. De zandloper van glas wordt regelmatig gekeerd, zoals een vogel aan het strand, op een paal vol mosselen en andere kalkdelen, staart naar de zee en mogelijke vissen die slachtoffer worden van zijn hongerige maag.
September een maand vol herinneringen aan liefde, de dood, vriendschappen en warme zomerdagen. Weldra ten einde. Groenland als uitvalbasis, nee toch, het is daar minus 32 graden Celsius. Mensonterend om daar te moeten vertoeven in barre omstandigheden. Enfin, we zullen zien wat de toekomst ons zal brengen. In Nederland doen de vruchtbomen en zonnebloemen het goed. Dieu merci.
