De kringen op het gedroogde blad van de jonge eik verraadden subtiel een dicht geweven zak met de prooi van een kleine grijze spin. Vermoedelijk een vlieg want vliegen verblijven in de zomer graag onder het blad. Spinnen weten dat en springen er naartoe als de vliegen slapen. Als de spin echter de prooi vergeet en de droogte de bladeren laat wegwaaien, zal de spin verhongeren en uit wraak een ander slachtoffer zoeken. De bloedhitte van de zomermaanden kan de wereld van de insecten verkorten. Dus het water bepaalt wie de macht heeft over het voedsel. De levensboom gooit achteloos vruchten op de grond, ieder jaar weer, zolang de regen leven weet te geven aan al wat groeit, bloeit en onstuimig vecht voor continuïteit van kenmerken en biologische structuren. Nog niet uitgestorven, nee! Nog niet vergaan van de dorst, nee slechts verfrommeld en meegenomen met de warme lucht. Alles komt goed, de in de volkstuinen van miljoenen hectaren natuur. Animositeit of stille rust, even voor zonsondergang. Zolang hier meer is dan stuifzand, zullen de strooptochten van mens en dier geluk en voorspoed kunnen brengen, zodat de circulaire fenomenen in tijd zullen veranderen en geheimen in cocons bewaard blijven of openbaard kunnen worden wanneer ze ontdekt worden.
Wie nostalgisch terugblikt en de voortschrijdende technologie wantrouwt moet onraad bespeuren, daarom zal ik moeten beklemtonen dat het bespieden van verraders kan leiden tot platvloerse gedachten en uitingen, ook in fabuleuze opinie stukken op het web. Guetter c´est la guerre! Chichi!
Bucaridon 